متاسفانه این آلبوم در حال حاضر غیرفعال است و امکان خرید آن وجود ندارد.
آلبوم «بوف کور» کاری از آهنگساز موسیقی کلاسیک «علیرضا مشایخی» می باشد.
قطعه های آلبوم «بوف کور» را «سمفونی شماره 3»(اپوس 76)، «دائمی»(برای 15 ساز زهی، اپوس 33) و «باله بوف کور»(اپوس 16) تشکیل می دهد. «سمفونی شماره 3» در سه موومان اجرا شده که در مجموع حدود 17 دقیقه به طول می انجامد. در توضیح این سمفونی این عبارت آمده است: "یک سمفونی از مد افتاده برای کامپیوتر."
قطعه های آلبوم «بوف کور» را نوازندگان ارکستر سمفونیک تهران، به رهبری «فرهاد مشکات» اجرا کرده اند. «علیرضا مشایخی» از شناخته شده ترین آهنگسازان موسیقی معاصر است که پیش از این آلبوم هایی چون «موسیقی نو در ایران»، «متاایکس» و «سونات های ویلون» را منتشر کرده است.
سالهاست آثار دکتر مشایخی را شنیده ام ... حقیقتش هنوز هم جوابی برای سوالم پیدا نکردم که اینها واقعا موسیقی است ؟؟ برای مثال همین دموهایی که از همین البوم می شنوم !! ( اولین اثری که از ایشان شنیدم اصوات خوشحال الکترونیک بود ! هنوز هم حیران آن صداهای الکترونیک و فضایی ام و تنها چیزی که حسش نکردم ( موسیقی ) بود ! بیشتر برایم شبیه عوض کردن موجهای رادیو بود توسط پدر بی حوصله ام که دنبال موسیقی یا اخبار دویچه وله می گشت! نمیدانم ، شاید تعریف و سلیقه و ذائقه و انتظارم از موسیقی خیلی کلاسیک و معمولی است اما این سوال برایم مطرح است که در زادگاه موسیقی مدرن ، چند در صد مردم چنین آثاری را می شنوند و به عنوان موسیقی قبول دارند؟ من به شخصه - با همه ارزش و احترامی که برای استاد مشایخی و دانش و سواد و تجربه ایشان قائل هستم - برای شنیدن موسیقی ترجیح می دهم دونلی استاد شیر محمد اسپندار را گوش بدهم یا دلم و گوش و ذهنم را بسپارم به صدای تکرار نشدنی استاد مسعود بختیاری با همه سادگی و دور بودنش از تکنیک های پیچیده موسیقی مدرن! البته ترانه ای از سوسن یا آوای بنان یا علیرضا قربانی و تاز شهناز یا علی قمصری و حتی کارهای اشتراوس و هندل و مالر و ... جای خود دارند.