مژگان شجریان متولد ۱۳۴۸ در تهران است. وی نوازندهٔ سه تار، خواننده، طراح گرافیک، نقاش و فرزند سوم محمدرضا شجریان می باشد. وی فارغالتحصیل مقطع کارشناسی نقاشی و مقطع کارشناسی ارشد ارتباط تصویری (گرافیک) است. در حوزه موسیقی و فراگیری سه تار از محضر استادانی همچون محمدرضا لطفی، حسین علیزاده و پرویز مشکاتیان بهره برده است. از سال 1387 با گروه شهناز که توسط محمدرضا شجریان و به افتخار استاد جلیل شهناز شکل گرفت، همکاری می کند. از سوابق هنری مژگان شجریان می توان به اجرای کنسرت، تکخوانی و هم آوازی با استاد شجریان، سه تار نوازی در گروه شهناز و سخنرانی در سمینار موسیقی بزرگداشت حافظ در سال 1389 اشاره کرد.
عرض ادب
همچو «حافظ» که غزل بُرد به آفاق کمال
« خسروا » حافظ موسیقی ایران هستی
استاد شجریان عصاره و میراث دار ۲۰۰۰ سال موسیقی ایران است .
مقام ایشان در موسیقی مانند جایگاه حافظ در غزل و ادبیات فارسی است .
پس از او تا هزار سال دیگر کسی به این کمال و هوش موسیقایی نخواهد آمد !
هرکس دیگری هم بیاید بدون تردید وامدار و متأثر از شیوه ی کار اوست .
استاد شجریان یک سرمایه ی ملی و فرهنگی است . حفظ دستاوردها و سرمایه های عظیم فرهنگی و هنری امری است که عظمت روحی و اندیشگی یک ملت را نشان می دهد .
💐💐💐💐💐
تا خشک مغزانی هستند که فهمی از موسیقی ندارند و نظرات ناآگاهانه میدن همین هست شجریان آبروی موسیقی این مملکته این داخل نمیزارن ایشون فعالیت کنه چون ایشون برده آقایون نمیشه اینها موسقی نمیخوان اینها در رابطه با موسیقی همین چندتا به ظاهر خواننده که الان علم شدن رو میخوان درود بر خسرو آواز ایران
شجریانم وقتی رفت اونور بر علیه جمهوری اسلامی خوند. اونوقت میشه شما توضیح بدید که چطور وقتی یکی برای جمهوری اسلامی می خونه برده ی آقایون شده ولی یکی مثل ابی و شادمهر بر علیه جمهوری اسلامی می خونه که پناهندگیش تمدید بشه این از نظر جناب عالی برده ی آقایون اونوری نمیشه. شجریان که واسه خوندن بعضی از آهنگاش بر علیه ایران از اونور جایزه ش رو هم گرفت. یهویی تا رفت اونور، اسمش رفت تو لیست 100 خواننده برتر جهان. ما هم باور کردیم که اینا هیچ کدوم سیاسی کاری نیست. باز با اینهمه وقتی برگشت ایران کسی باهاش کاری نداشت. گفتن برید هرچی میخونید بخونید. ما بازم اگه خواستید مجوز میدیم. همین الانش صحبت این هستش که شادمهر عقیلی هم با اونهمه بی ادبی که به کشورش کرد اجازه بدن برگرده و کاری باهاش نداشته باشن که اینم احتمالش کم نیست. به علاوه که اصولا الان منظورتون از خواننده هایی که برده ی آقایون شدن کیان دقیقا؟ سالار عقیلی؟ سراج؟ ناظری با پسرش؟ کدوم این اسامی و خیلی های دیگه که واقعا برای خودشون استادی هستند تو موسیقی یه آهنگ برای جمهوری اسلامی خوندن؟
از همه ی اینها بگذریم، من خودم همیشه شجریان رو انگشت کوچکه ی استاد سراج نمی دونم. واقعا استاد سراج یه سر و گردن از شجریان بالاتره. مخصوصا الان که شجریان واقعا یه 7-8 سالی هست که دیگه صداش جواب نمیده. من همیشه، حتی قبل از حوادث سال 88 حتی پسر شجریان رو خیلی بیشتر از خودش دوست داشتم و هیچ وقت با خود استاد شجریان نتونستم ارتباط برقرار کنم.
البته من از خانم شجریان تا بحال کاری که بخواهد مایۀ افتخار ایران و ایرانی باشه ندیدم. ایشون با تمام احترامی که برای پدرشون قائل هستم یک نوازنده هستند و البته خواننده ولی من تابحال اثری از ایشون ندیدم. البته خوب احترام ایشون بعنوان یک نوازنده و خواننده سر جاش محفوظه ولی قطعاً کسانی وجود دارند که شایستگی بیشتری در این زمینه دارند. ولی در هر حال دلیل اینهمه بگو مگو رو هم نمیفهمم.