گل سرخم چرا از مو رمیدی مگه حرف بدی از مو شنیدی مو که حرف بدی هرگز نگفتم چرا مهر و محبت رو بریدی نمک شوره، به زخم تازه منداز مرا کشتی به شهر آواره منداز مرا کشتی به دست خود کفن ساز به دست مردم بیگانه منداز
برم از شهر دلتنگی به در شم برم یک سر از عالم بی خبر شم نویسم نومه ای پیشت فرستم هم ای دوری بسه یا دورتر شم؟ مرا تنها در این بیقوله مگذار دل زارم دل زارم دل زار مرا تنها در این بیقوله مگذار دل زارم دل زارم دل زار