چون کولی آواره از خانه ی خود طردم در کوچه و پس کوچه دنبال تو می گردم ( من مرغی تنهایم یارانم بیگانه بی آب و بی دانه شیدا و بی خانه) آوار هزاران غم بر دوش من افتاده چون برگ خزان دیده هم خشکم و هم زردم من مرغی تنهایم بی آب و بی دانه در کنج ویرانه یارانم بیگانه حیران و هراسانم هر ثانیه یک سال است آشفته و مغشوشم آغشته به صد دردم هر روز و شب من شد تکرار غم هجران برگرد و بیا بردار از روی زمین گردم (من مرغی تنهایم بی آب و بی دانه در کنج ویرانه یارانم بیگانه) حیران و هراسانم هر ثانیه یک سال است آشفته و مغشوشم آغشته به صد دردم آری آری پشت این دیوارها مرده دیگر فرصت دیدارها ره به جایی جز به دور خویش نیست مثل ساعت بسته در تکرارها آری آری پشت این دیوارها مرده دیگر فرصت دیدارها ره به جایی جز به دور خویش نیست مثل ساعت بسته در تکرارها تا کی بی نصیب از شوق و ذوق و گلشن و گلزارها در دام انکارها چون کولی آواره از خانه ی خود طردم در کوچه و پس کوچه دنبال تو می گردم (من مرغی تنهایم یارانم بیگانه بی آب و بی دانه شیدا و بی خانه)