دانلود آهنگ دکلمه شکوفه ی بی تاب

شیون پنجه به رخسار
گلوی بریده‌ی گیسو بر دار
قلبی مچاله در قلمرو تاریکی و
سینه‌ریزی از رویاهای سوخته
آویخته بر گردن زندگی‌
تاریکی از گلوی سوخته‌ی غروب
خورشید را می‌بلعد
و سایه در خفا
به نشخوار باقی‌مانده‌ی نور نشسته‌ است

چه طراوت هولناکی دارند چشم‌ها
و به مزارع بایر می‌مانند
انبوه آدم‌ها
وقتی به راه‌های نرفته و
آغوش‌های تلف‌شده می‌اندیشند
به لب‌ها و شباهتشان به فنجان‌های شکسته
به دست ها و پاروهای خسته‌ای
که دیگر بلم را نمی‌راند
و اندوه به طراوت شبنم
از گونه به گونه‌ای دیگر می‌غلتد
و تیغِ ماه
به صیقل استخوان‌های تاریکی نشسته است

شکوفه‌ی بی‌تاب در تنگه‌ی بی‌راه
به فریبِ بُز کوهی می‌روید

بوی کاغذ سوخته و
سرایتِ پیوسته‌یِ سوگ
سینه به سینه
از دالانی به دالانِ دیگر می‌پیچد
و کتیبه‌های مخدوش
رویا‌های دلپذیر را
تنها به خواب‌ها می‌فروشند