دو نوازنده، یکی از شرق ترکیه و دیگری از غرب ایران، دو کشور همسایه، گویی دو برادر؛ مثل کیهان کلهر و اردال ارزنجان که گرچه به دو زبان متفاوت حرف می زنند، اما سازهایشان، کمانچه و باغلاما، از شباهت ها می گوید نه تفاوت ها، و به یُمن همین زبان مشترک است که می توانند «تا بیکران دوردست» با یکدیگر بروند.
«تا بیکران دوردست» آلبومی از نخستین همکاری های این دو نوازنده برجسته با یکدیگر است؛ دونوازی کمانچه و باغلاما که مقام های موسیقی کردی ایران و موسیقی علویه ترکیه را اجرا می کنند. باغلاما تنبورِ ترکیه است؛ ساز اصلی موسیقی علویه در شرق ترکیه که بسیار به مناطق کردنشین غرب ایران شبیه است.
به نظرم نسخه اجرای زنده این آلبوم خیلی حس بیشتری داره ...گویا حضور مخاطبین و شوری که تو اجرای زنده در نوازنده ها ابجاد کرده اتمسفر عجیبی رو خلق کرده...قشنگ این شور و حرارت توی مضراب هایی که اردال ارزنجان میزنه و صدایی که از سازش شنیده میشه حس میشه ... توصیه میکنم اون نسخه رو بشنوید...ضمن اینکه اجرای این اثر توی تالار وحدت هم بی نظیره که نسخه تصویریش هست