دانلود آلبوم صدای آخر دنیا

قصه­ ی آلبوم (صدای آخر دنیا) در پاییز 98 روایت شد. روزها و شبهایی از جنس همین روزها و شبها. قلبم از جا کنده شده بود. از کابوسی برخاسته بودم خیس و عرق­ریزان و پا در کابوسی دیگر گذاشته بودم. در چنگ دردی تمام­نشدنی فشرده میشدم و صداها... صداهای کرکننده. به سختی برخاستم. قدم­هایی کند و آرام. در کابوسم به راه افتادم. درهایی باز و بسته می­شدند. سرهایی پیدا و پنهان می­شدند. زبانهایی به صدا درآمده و خاموش می­شدند. کابوسم در خیابانهای شهر می­گذشت. همان خیابانی که هر روز از آن می­گذشتم اما حالا طولانی­تر، کشدارتر. تندتر قدم برداشتم. هر قدمی که برمی­داشتم زمین زیرپایم هم فرومی ریخت. شروع به دویدن کردم. به انتهای خیابان رسیدم اما خیابان دیگری شروع شد و زمینی که ویران میشد. حالا فقط می­دویدم. شوری اشک را حس می­کردم. باید می­رفتم. من دوزخ را به تماشا نشسته بودم. تا به حال دوزخ را دیده­ای؟ من دیدم و نشستم. به دیواری تکیه دادم و دیوار ناپدید شد. به دری تکیه کردم و در نیست شد. خودم را در آغوش گرفتم. زمین می­چرخید. این کابوس را بیشتر دوست داشتم. حالا در میان صداها صدای سازم را تشخیص دادم. خودم را دیدم. زخمه میزدم. پیر شده بودم. دستانم اما جوان بود. زخمه می­زدند. صدای سازم بلندتر شد. صدای آخر دنیا را که شنیده بودم زخمه میزدم. صدای آخر دنیا را شنیده­ای؟