متن شعر نئه وار داغلاردا بیر لاچین نئه وارچؤل لاردا بیرجیران نئه وارباغ لاردا بیر بولبول نئه وارگؤلشن نئه بیر سونبول نئه وار یول لاردا دیوانا نئه وار ال لاردا بیرعاقؤل سینیب کشتیم سان ایلئه یؤخ بی پیمان دریادا ساحؤل تور ای صمصام صلا وئر سن بؤگون آوازی داودی بو چؤل لاردا فغان چگدی نگار تاپمادی محمودی گئتیر پیمانه آچ میخانا دنیانوینگ بودور سودی چاغور داودی دینیرسین اؤ سرکش چنگینان عودی که پوزغون لاله زاریم وار نوا سیز بیر ستاریم وار وئر او می دئن چکم نعره کلاموم دیل له قالموشدور بیراؤچو لاچینیم ساقی قانات سیزچؤل له قالمؤش دئر قره لمیش میخانا کونجی شرابیم ال ده قالموش دور یاتاقیم غمخانا کونجو حواسیم ال ده قالموشدور سن الله دئیمه سن باغریم یارادیر آه وزاریم وار
ترجمه شعر (آواز داوودی) (در کوه هاعقاب ودر دشت ها آهویی باقی نمانده است) (درباغها بلبلی ودر گلشن سنبلی باقی نمانده است ) (در راه ها مجنونی ودر ایل عاقلی باقی نمانده است) (کشتی شکستگانیم که تصور کن در دریایی بی ساحل اسیرشده ایم) (برخیز صمصام وصدای ملکوتی حضرت داوود را آواز کن) ( دراین دشتها نگار ناله ها کرد وبه محمود نرسید) (پیمانه ات را بردارومیخانه را باز کن که سود دنیا دراینست) (حضرت داوود را به یاری طلب تا باز چنگ وعودی ملکوتی را به صدا درآورد) (که لاله زاری پژمرده بیشتر برایم نمانده است) (وجز سه تاری بی نوا برایم باقی نمانده است) (از آن می الهی بده که صدای نعره ام را بلند کند چرا که کلماتم درزبانم حبس شده است) (عقاب شکاری بدون بال در دشتها تنها مانده است)