دانلود آهنگ آسیوَن

«آسیوَن» طرحی مترآزاد در شوشتری-مرکّب است که بر اساس امکانات بالقوهٔ مُدال و ساختارهای اجراییِ موسیقیِ ردیف‌دستگاهی نغمه‌پردازی و در یک نشست اجرا و ضبط شده‌است.

دست‌نگاشتِ پژمان طاهری؛ آهنگساز و نوازندهٔ برجسته دربارهٔ این نواخت:
«به عادت مألوف هیچ‌گاه نوشته‌ای در توضیح یک قطعهٔ موسیقی ننوشته و نخواهم نوشت. چه تفاوت موسیقی و علوم نیز  در همین است و از اساس، موسیقی به همین دلیل ساده و روشن از حیطهٔ نامحدود علوم خارج و منتسب است به هنر...
دیرزمانی‌ست در پاسخ علاقه‌مندان به موسیقی و شاگردانم که می‌پرسند چه کنیم، می‌گویم خودتان باشید نه وجودی مکرّر و البته ملال‌آور از جهت تکرار همان مکرّرات! برایشان با حوصلهٔ بسیار می‌گویم که معلمانتان را دوره کنید و دریابید که چگونه به اینجا رسیده‌اند و آن شده‌اند که می‌بینید و می‌شنوید. آیا آنها تکرار معلمان خود بوده‌اند؟ البته که پاسخ خیر است...
در این سفر طولانی حتی با تصور اینکه مبدأ، مقصد و مسیر یکی‌ست (که نیست...) هر رهگذر، چشم‌انداز‌های مختلفی را نظاره می‌کند و حتی همان مسافر نیز به وقتِ هر نوبتِ گذر، چیزهایی را می‌بیند و می‌شنود که شاید پیش از آن در همان مسیر ندیده و نشنیده باشد.
در آخر به آنها تاکید می‌کنم که عاشق معلّمان شایسته باشید ولی در آنها ذوب نشوید‌!
خلاصه اینکه گذشتگان را دوره کنید، در حال زندگی کنید و نگاهتان به آینده باشد تا مگر بهره‌ای نصیبتان گردد و حلقه‌ای شوید در این زنجیر...
امیرحسین، دوست من و نوازندهٔ خوب سنتور، به این دلیل ساده در نظر من جلوه‌ای دیگر دارد که خودش است. با تمام قوّت و ضعف‌های طبیعی یک انسان...
او نوازندهٔ قابلی‌ست. دستور زبان موسیقی دستگاهیِ ایران را بلد است. کوک سازش دقیق است. زمان‌بندیِ سازش متفاوت با اساتیدش ولی درست و دلنشین است و تو راغبی که بشنوی و می‌توانی لذّت ببری...
مشخّص است که در این روزگار، هنوز مثل یک کودک می‌تواند لذّت ببرد از کاری که انجام می‌دهد. جمله‌هایش با تمام رهایی، منظّم است و سر و ته دارد که این نشانه‌ای واضح از آموزش درست است.
امیدوارم که در این مسیر صعب و سخت همیشه اینگونه باشد.
همین قدر عاشق، همین قدر مؤمن...»
پژمان طاهری
۱۵ آبان ۱۴۰۲
وین

• ساز: دست‌رنجِ جواد طلوعی (می‌کوک؛ ۱۲ خرک)
• ناشر: نشر موسیقی درنگ
• ضبط: بهمن‌ماه ۱۳۹۷

(*آسیوَن: سرگشته و حیران)